คนเกลียดวัดนั้นไม่ยอมรับศาสนาหรือพระธรรม เขารู้จักแต่วัตถุนิยม ไม่เข้าใจเรื่องทางจิตวิญญาณ ทุกศาสนาหวังดีแก่ทุกคนในโลก ไม่ควรแบ่งแยกกัน เขาไม่รู้จักว่าธรรมะเป็นกฎของธรรมชาติ ฯลฯ ต้องปฏิบัติตาม นิพพานหาพบได้ในกายนี้ ไม่ต้องรอตตอนตายแล้ว ภาษาคนว่าศาสนาคือคำสั่งสอน แต่ภาษาธรรมคือระบบปฏิบัติ ศาสนาแท้จริงมีระบบปฏิบัติอยู่ที่กาย วาจา จิต โดยถูกต้อง ทุกอย่างเป็นปัญหาผาสุกไม่ได้เพราะคนไม่มีศีลธรรม ความสุขที่แท้จริงต้องสะอาดสว่างสงบ มิใช่กาม กิน เกียรติ ทำบุญอย่างจิตคิดจะให้ ประเสริฐกว่าจิตที่คิดจะเอา พุทธบริษัทควรรู้เรื่องจิตว่าง มีการเป็นอยู่ด้วยจิตว่าง ทำงาน บริโภคผลงาน พักผ่อน เป็นสุข ด้วยจิตว่าง พิจารณาดูว่าอยู่อย่างคนเกลียดวัดดีหรืออยู่อย่างพุทธบริษัทดี