ร้อยเรื่องราว 100 ปี มองโลกแบบ วิลาศ มณีวัต นักเขียนผู้มีอารมณ์สีชมพู
ในหนังสือ เล่าไว้เมื่อวัยสนธยา อ.พุทธทาสได้ตอบคำถามเกี่ยวกับความสัมพันะ์ระหว่างท่านกับวิลาส มณีวัตร
คุณวิลาศ มณีวัต มาเกี่ยวข้องกับอาจารย์ได้อย่างไรครับ
อ.พุทธทาส – จำไม่ได้ นึกทบทวนความจำเกี่ยวกับคุณวิลาศ ได้ยากมาก ดูเหมือนเมื่อตอนแกเป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ที่จุฬาฯ มาขอเรื่องของผมไปลง นั่นดูจะเป็นครั้งแรก ผมเขียนบทความเรื่องธรรมะคืออะไร ให้อธิบายธรรมะในความหมายต่าง ๆ ๒๐ – ๓๐ อย่าง ทุกแง่ทุกมุมเท่าที่จะนึกได้ เมื่อแกเรียนจบแล้วก็รับหนังสือพิมพ์พุทธสาสนาเป็นประจำก็รู้เรื่องของเรา แล้วเขียนเรื่องเกี่ยวกับสวนโมกข์อยู่บ่อยๆ ลงในคอลัมน์สายลมแสงแดด เขียนถึงโดยตรง เขียนถึงโดยอ้อม ทำให้คนรู้จักสวนโมกข์ขึ้นแยะ เขียนตามความพอใจ ตามถนัด เคยช่วยแนะหนังสือบรมธรรมทีหนึ่ง คนซื้อหมดสต๊อกเลย (หัวเราะ) อย่างน้อยแกก็ต้องถือว่าเป็นลูกบ้านเดียวกัน แกเกิดที่ไชยาเหมือนกัน เวลาพบกันก็ไม่ได้สนทนาธรรมะกันมากนัก เพราะถือว่าอ่านเอาเองดีกว่า เคยมาเยี่ยมผมเป็นครั้งเป็นคราว เมื่อไม่นานก็มาเยี่ยมครั้งหนึ่ง แต่ก็หลายปีแล้ว
(ที่มา เล่าไว้เมื่อวัยสนธยา : อัตชีวประวัติของพุทธทาสภิกขุ. พระประชา ปสันนธัมโม. พิมพ์ครั้งที่ ๔. กรุงเทพฯ : มูลนิธิโกมลคีมทอง. ๒๕๕๕.)
“ผมเชื่อเหลือเกินว่า วันนี้เราอาจพบความผิดหวัง ล้มเหลว
หรือเศร้าโศก พลัดพรากจากสิ่งอันเป็นที่รักและหวงแหน
แต่ไม่เป็นไรดอก เพราะว่า ชีวิตจะเริ่มต้นใหม่ในวันพรุ่งนี้
เรามีโอกาสสำหรับความพยายามใหม่และเริ่มต้นกันใหม่เสมอ”












