การบวชอยู่ที่บ้านไม่ใช่เพียงการทำใจให้สงบ แต่คือการฝึกตนให้ดำเนินชีวิตอย่างถูกต้องในทุกด้าน พุทธทาสภิกขุเสนอหลักสัปปุริสธรรม 7 เป็นแนวทางของผู้มีชีวิตสงบเย็น ประกอบด้วยการรู้จักเหตุ รู้จักผล รู้จักตน รู้จักประมาณ รู้จักเวลา รู้จักชุมชน และรู้จักบุคคล เมื่อรู้จักสิ่งเหล่านี้อย่างถูกต้อง เราจะไม่ใช้ชีวิตตามความงมงาย ความอยาก หรือกิเลส แต่สามารถวางตน ทำงาน ติดต่อกับผู้อื่น และรอผลของการกระทำอย่างมีสติปัญญา จนชีวิตประจำวันกลายเป็นการประพฤติธรรมอยู่ทุกขณะ

ผู้ครองเรือนไม่จำเป็นต้องออกจากบ้านไปบวชในวัด จึงจะสามารถประพฤติธรรมอย่างจริงจังได้ ชีวิตครอบครัว การงาน และความสัมพันธ์กับผู้คนรอบตัว ล้วนเป็นพื้นที่ฝึกใจได้ หากดำเนินชีวิตตามหลักฆราวาสธรรม 4 บ้านก็ไม่ใช่เพียงสถานที่อยู่อาศัย แต่สามารถกลายเป็นสถานที่ฝึกตน ลดกิเลส และดำเนินชีวิตอย่างสงบเย็นได้

การบวชไม่ได้หมายถึงเพียงการออกจากบ้านไปอยู่ในวัด แต่หัวใจสำคัญคือการละเว้นสิ่งที่ควรละ และฝึกใจให้พ้นจากอำนาจของกิเลส พุทธทาสภิกขุเสนอว่า ผู้ที่ไม่มีโอกาสบวช รวมถึงผู้ครองเรือน ก็สามารถ “บวชอยู่ที่บ้าน” ได้ ด้วยการฝึกอินทรีย์ 5 คือ ศรัทธา วิริยะ สติ สมาธิ และปัญญา ผ่านการทำงาน การดูแลบ้าน และการดำเนินชีวิตในทุก ๆ วัน