ชาวนาที่ลงมือทำนาย่อมหวังให้ข้าวออกรวง แล้วเขาจะทำงานด้วยจิตว่างได้อย่างไร? พุทธทาสภิกขุชวนพิจารณาว่า เรายังหวังให้งานสำเร็จได้ด้วยปัญญา เมื่อใจว่างจากความยึดมั่นว่า “ตัวเรา” หรือ “ของเรา” เราก็ใส่ใจกับสิ่งที่งานต้องการได้เต็มที่ ท่านยกโพชฌงค์ 7 มาอธิบายว่า แม้แต่การรู้จักอิ่มใจระหว่างลงแรง และการรอเมื่อทำเหตุไว้พร้อมแล้ว ก็เป็นส่วนหนึ่งของการทำงานด้วยจิตว่าง

คนทำไร่ทำนาจะใช้หลักธรรมเดียวกับผู้มุ่งนิพพานได้อย่างไร? แล้วความอยากพ้นทุกข์นับเป็นตัณหาด้วยหรือไม่? ในปาฐกถาที่พุทธสมาคม พุทธทาสภิกขุชวนสำรวจ 10 เรื่องที่ชาวพุทธยังเข้าใจต่างกัน และฝากคำถามให้แต่ละคนกลับไปพิจารณาจากชีวิตของตนเองว่า ความเข้าใจและการปฏิบัติอย่างใดช่วยดับทุกข์ได้จริง

ธรรมบรรยายพุทธทาสภิกขุ ว่าด้วยความสุขเมื่อใจว่างจาก “ตัวกู-ของกู” ชวนรู้ทันความเอือมระอาและความรำคาญ เพื่อทำหน้าที่และใช้ชีวิตประจำวันอย่างเป็นสุข

จากภาพเนเน่ รอยัลร้องเพลงหน้าเก้าอี้ว่าง สู่คำสอนพุทธทาสและพระไพศาล เข้าใจจิตว่างที่ยังคิดและทำงานเต็มที่ได้ โดยไม่แบกความคาดหวังไว้เต็มใจ

ตถตาไม่ใช่เพียงการบอกว่า “อะไรก็ช่างมัน” แต่คือการเห็นสิ่งต่าง ๆ ตามความเป็นจริงและตามเหตุปัจจัย บทความนี้รวบรวมคำอธิบายของพุทธทาสภิกขุจากการบรรยายหลายครั้ง พร้อมถ้อยคำต้นฉบับที่ช่วยให้เข้าใจแนวคิดนี้ในหลายมิติ

คำสอนพุทธทาสภิกขุเรื่อง “คนโง่ไม่รู้จักพักผ่อน” เปิดให้เห็นวงจรกิเลส กรรม วิบาก การเกิดในปัจจุบันขณะ และแนวคิด “จิตว่าง” ที่เป็นการพักอย่างแท้จริง พร้อมวิธีฝึก 5 ขั้นเพื่อลดความทุกข์ในชีวิตประจำวัน

มีความสุขง่ายๆ ได้ทันที เมื่อเลิกปรารถนาความสุข paradox ที่คนมองข้าม

เข้าใจแนวทางเซน เรื่อง ฝึกจิตให้ว่างจากตัวตนในชีวิตประจำวัน ดำเนินชีวิตอย่างไม่ยึดมั่น เพื่อความสงบเย็นและปัญญาเหนือโลก