พุทธทาสภิกขุเล่าประวัติสวนโมกข์ ตั้งแต่การตั้งสำนักปฏิบัติธรรมที่พุมเรียงในปี 2475 ถึงงานของคณะธรรมทานที่เผยแผ่ธรรมะผ่านหนังสือพิมพ์ ปาฐกถา และภาพสไลด์
หอจดหมายเหตุพุทธทาส อินทปัญโญ สืบสานปณิธาน พุทธทาสภิกขุ
โครงการแลกเปลี่ยนพระภิกษุนานาชาติบาลี-สันสกฤต เป็นความร่วมมือระหว่างพระภิกษุจากหลากหลายประเทศและนิกายทางพุทธศาสนา เพื่อสร้างเวทีแห่งการเรียนรู้ และการภาวนาร่วมกันอย่างลึกซึ้งในระดับนานาชาติ
การดำเนินโครงการในปีที่ 4 นี้จะสานต่อความสำเร็จจากปีที่ผ่านมาและ
มุ่งเน้นการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ การเรียนรู้วิถีสงฆ์ และการเชื่อมโยงสายธรรมบาลีและสันสกฤตให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น
พุทธทาสภิกขุเล่าที่มาของโรงมหรสพทางวิญญาณ สวนโมกข์ เหตุใดจึงใช้ภาพปริศนาชวนคนคิด และความเพลิดเพลินในการเรียนรู้ธรรมะช่วยให้อยากลงมือปฏิบัติได้อย่างไร
ชาวนาที่ลงมือทำนาย่อมหวังให้ข้าวออกรวง แล้วเขาจะทำงานด้วยจิตว่างได้อย่างไร? พุทธทาสภิกขุชวนพิจารณาว่า เรายังหวังให้งานสำเร็จได้ด้วยปัญญา เมื่อใจว่างจากความยึดมั่นว่า “ตัวเรา” หรือ “ของเรา” เราก็ใส่ใจกับสิ่งที่งานต้องการได้เต็มที่ ท่านยกโพชฌงค์ 7 มาอธิบายว่า แม้แต่การรู้จักอิ่มใจระหว่างลงแรง และการรอเมื่อทำเหตุไว้พร้อมแล้ว ก็เป็นส่วนหนึ่งของการทำงานด้วยจิตว่าง
คนทำไร่ทำนาจะใช้หลักธรรมเดียวกับผู้มุ่งนิพพานได้อย่างไร? แล้วความอยากพ้นทุกข์นับเป็นตัณหาด้วยหรือไม่? ในปาฐกถาที่พุทธสมาคม พุทธทาสภิกขุชวนสำรวจ 10 เรื่องที่ชาวพุทธยังเข้าใจต่างกัน และฝากคำถามให้แต่ละคนกลับไปพิจารณาจากชีวิตของตนเองว่า ความเข้าใจและการปฏิบัติอย่างใดช่วยดับทุกข์ได้จริง
ถ้าเรารู้ว่าโทรศัพท์ที่กำลังจะขายบางครั้งดับเองทั้งที่แบตยังเหลือ เราจะบอกคนซื้อไหม แม้รู้ว่าเขาอาจขอลดราคา? คำถามเล็ก ๆ นี้ชวนให้เข้าใจว่า เหตุใดพุทธทาสภิกขุจึงวาง “สุทธิ” หรือความซื่อตรงไว้ก่อนปัญญา และการศึกษายังขาดอะไร หากเราสอนคนให้เก่งจนขายของได้ แต่เขากลับมองข้ามความจริงข้อเดียวที่คนซื้อควรรู้ที่สุด
เมื่อความฉลาดอาจกลายเป็นเครื่องมือคดโกง พุทธทาสภิกขุชวนพิจารณาว่า สุทธิ ปัญญา เมตตา และขันตี ช่วยให้เราทำหน้าที่อย่างซื่อตรงได้อย่างไร
แมวสีส้มตัวหนึ่งกลายเป็นเพื่อนร่วมทางของชายที่กำลังฟื้นตัวจากการติดยา ชวนมอง A Street Cat Named Bob ผ่านความกรุณา พลังของกัลยาณมิตร และการฝึกใจ พร้อมเชื่อมประเด็นจากวงเสวนากับโจน จันใด และอ้อม–สุนิสา สุขบุญสังข์
เมื่อนักเชลโลต้องเปลี่ยนอาชีพมาเตรียมร่างผู้เสียชีวิต งานที่เคยรังเกียจกลับสอนให้เขาเข้าใจความสูญเสียและเผชิญบาดแผลในใจ ชวนมอง Departures ผ่านพุทธธรรม เพื่อเรียนรู้การจากลาและกลับมาใส่ใจชีวิตที่ยังมีอยู่
“พันธกิจ”
สืบสานงานธรรม สานต่อปณิธานพุทธทาส
1. มุ่งสู่การเป็นหอจดหมายเหตุทางศาสนธรรม และ เป็นแหล่งเรียนรู้ตามมาตรฐานสากล
2. มุ่งหมายนำพาผู้คนให้เข้าถึงแก่นแท้อันเป็นหัวใจของพุทธศาสนา ผ่านกระบวนการเรียนรู้ทางจิตใจและปัญญา
3. สร้างสานเครือข่ายภาคีทางธรรมเพื่อการขับเคลื่อนงานธรรมให้กว้างขวางในสังคม
[sp_wpcarousel id="16565"]
สโมสรธรรมทาน
ทำอะไรก็ธรรม
เข้าถึงหัวใจของศาสนา
พุทธทาสภิกขุเล่าประวัติสวนโมกข์ ตั้งแต่การตั้งสำนักปฏิบัติธรรมที่พุมเรียงในปี 2475 ถึงงานของคณะธรรมทานที่เผยแผ่ธรรมะผ่านหนังสือพิมพ์ ปาฐกถา และภาพสไลด์
พุทธทาสภิกขุเล่าที่มาของโรงมหรสพทางวิญญาณ สวนโมกข์ เหตุใดจึงใช้ภาพปริศนาชวนคนคิด และความเพลิดเพลินในการเรียนรู้ธรรมะช่วยให้อยากลงมือปฏิบัติได้อย่างไร
ชาวนาที่ลงมือทำนาย่อมหวังให้ข้าวออกรวง แล้วเขาจะทำงานด้วยจิตว่างได้อย่างไร? พุทธทาสภิกขุชวนพิจารณาว่า เรายังหวังให้งานสำเร็จได้ด้วยปัญญา เมื่อใจว่างจากความยึดมั่นว่า “ตัวเรา” หรือ “ของเรา” เราก็ใส่ใจกับสิ่งที่งานต้องการได้เต็มที่ ท่านยกโพชฌงค์ 7 มาอธิบายว่า แม้แต่การรู้จักอิ่มใจระหว่างลงแรง และการรอเมื่อทำเหตุไว้พร้อมแล้ว ก็เป็นส่วนหนึ่งของการทำงานด้วยจิตว่าง
กิจกรรม
“สวนโมกข์กรุงเทพ”
การเกิดขึ้นของเรา
เพื่อจัดเก็บรวบรวมและเผยแผ่งานของพุทธทาส เพื่อการส่งต่องานธรรมอย่างร่วมสมัย เปิดกว้างไม่จำกัดแค่เฉพาะงานของพุทธทาส
ตามปณิธาน 3 ประการของพุทธทาส ได้แก่