พระธรรมเทศนาโดย พุทธทาสภิกขุ แสดงถวายพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช และสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ ในโอกาสทรงบำเพ็ญพระราชกุศล วิสาขบูชา ณ วัดพระบรมธาตุไชยาราชวรวิหาร เมื่อเพ็ญเดือนหก พ.ศ. ๒๕๑๐

ความเป็นมาของชื่อ "พุทธทาส" หากได้ช่วยรักษา บำรุง และเผยแผ่พระพุทธศาสนา นั่นก็คือการเป็นพุทธทาสด้วยกันทั้งสิ้น

บันทึกเหตุการณ์สำคัญ เมื่อวันที่ ๒๓ พฤษภาคม พ.ศ. 2510 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนินบำเพ็ญพระราชกุศลวันวิสาขบูชา ณ วัดพระบรมธาตุไชยา โดยมีพุทธทาสภิกขุ เจ้าอาวาสในขณะนั้น เฝ้ารับเสด็จ

เปิดมุมมองใหม่ต่อภาพถ่ายปริศนาธรรมของ อาจารย์พุทธทาสภิกขุ ที่หลายคนตีความไปต่าง ๆ นานา พร้อมคำอธิบายจากท่านเองว่าทำไมจึงไม่ปฏิเสธสมณศักดิ์ และมุมมองต่อ “ราชาคณะ” ว่าคือการทำหน้าที่พิทักษ์พระศาสนา ไม่ใช่การยึดติดยศศักดิ์

อนุสาวรีย์ของพุทธทาสภิกขุจึงไม่ใช่สิ่งที่มองเห็นได้ด้วยตา แต่เป็นสิ่งที่สัมผัสได้ด้วยใจ คือประโยชน์สุขอันเกิดจากความเข้าใจในธรรมะ ซึ่งจะคงอยู่และสืบทอดต่อไปในจิตใจของผู้คนอย่างไม่มีวันเสื่อมสลาย

พุทธทาสภิกขุไม่เพียงเป็นพระนักคิด แต่ยังเป็น influencer ทางจิตวิญญาณ ผู้ใช้กลยุทธ์การสื่อสารและคอนเทนต์ทางธรรมที่ทรงอิทธิพลต่อสังคมไทยและโลก

สำรวจชีวิตและแนวคิดของพุทธทาสภิกขุ จากเด็กชายเงื่อมแห่งไชยา สู่ผู้ปฏิวัติพุทธศาสนาไทย ด้วยการตีความธรรมะจากพระโอษฐ์ใหม่ให้เข้าใจง่าย ปฏิบัติได้จริง และยืนยันว่า “นิพพานอยู่ที่นี่ เดี๋ยวนี้”

พุทธทาสภิกขุได้แสดงเจตจำนงของการรักษากับคณะแพทย์ เมื่อครั้งอาพาธด้วยโรคหัวใจเมื่อ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2534

พุทธทาสภิกขุไม่ได้เป็นเพียงนักคิดหรือนักเทศน์ แต่ยังเป็นผู้บุกเบิกการใช้กล้องถ่ายภาพเผยแผ่ธรรมะ ภาพถ่ายและ “บทพระธรรมประจำภาพ” ของท่านสะท้อนความคิดสร้างสรรค์ ศิลปะ และการเล่นที่เต็มไปด้วยปัญญา จนได้รับการยกย่องว่าเป็น conceptual art ที่ล้ำยุค

สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร (เจริญ สุวัฑฒโน) สมเด็จพระสังฆราชพระองค์ที่ ๑๙ แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ เสด็จเยี่ยมสวนโมกขพลาราม รวมทั้งสิ้น 3 ครั้ง ในช่วงระหว่าง พ.ศ. 2532 – 2535