เรามักคิดว่ายิ่งรู้ข้อมูลเกี่ยวกับใครมาก ก็ยิ่งรู้จักเขามากขึ้น แต่เพลง “ยินดีที่ไม่รู้จัก” ชวนตั้งคำถามกลับว่า คนที่เราเรียกว่า “รู้จักดี” นั้น เรากำลังเห็นเขาจริง ๆ หรือเห็นภาพที่ใจเราสร้างขึ้น ผ่านเรื่องสมมติ อุปาทาน และ “ตัวกู–ของกู”
Search
บางเพลงไม่ได้พาแค่อดีตกลับมา แต่พา “ฉันคนหนึ่ง” ในอดีตกลับมาด้วย แล้วเหตุใดทั้งที่เราเปลี่ยนไปมาก เรายังรู้สึกว่าเป็น “ฉันคนเดิม”? บทความนี้ชวนมอง Yesterday Once More ผ่านจิตวิทยาเรื่อง sense of self และหลักอนัตตา
คำสอนพุทธทาสภิกขุเรื่อง “คนโง่ไม่รู้จักพักผ่อน” เปิดให้เห็นวงจรกิเลส กรรม วิบาก การเกิดในปัจจุบันขณะ และแนวคิด “จิตว่าง” ที่เป็นการพักอย่างแท้จริง พร้อมวิธีฝึก 5 ขั้นเพื่อลดความทุกข์ในชีวิตประจำวัน
โรคทางวิญญาณคือสภาวะที่จิตใจป่วยจากความยึดมั่นในตัวตน นำไปสู่ความทุกข์เรื้อรัง บทความนี้อธิบายสาเหตุ อาการ และทางออกอย่างเข้าใจง่าย
เมื่อเลิกตัวกูจะไม่มีใครทำให้รำคาญได้ หมายความว่าความรำคาญทั้งหลายไม่ได้มาจากข้างนอก แต่เกิดจากใจเราที่ไปยึดมั่นว่ามีตัวกู จึงมีตัวเราผู้ถูกกระทบอยู่ต่างหาก
