ธรรมตามจังหวะ

andrea-bocelli-time-to-say-goodbye-sarah-brightman-1278451
Time to Say Goodbye ทำให้หลายคนคิดว่าเป็นเพลงอำลาจากคนรัก แต่เนื้อจริงของ Con te partirò กลับพูดถึงการออกเดินทางไปด้วยกัน เพลงนี้จึงพาเราไปเห็นว่า ทุกการเดินทางไปข้างหน้า มีบางอย่างที่ต้องกล่าวลา และการเปลี่ยนแปลงไม่ใช่เพียงการสูญเสีย แต่เป็นเงื่อนไขของการเติบโต
Joni Mitchell Both Sides Now
เมฆ ความรัก และชีวิตล้วนเปลี่ยนความหมายไปตามมุมที่เรายืนอยู่ Both Sides, Now ชวนให้เห็นว่า การพบอีกด้านหนึ่งของชีวิตไม่ได้แปลว่าเราเข้าใจมันทั้งหมด และอาจพาเราไปไกลถึงเรื่อง “ทิฏฐิ” และการคลายความยึดมั่นในมุมมองของตัวเอง
Jimin Try
เวลาทุกข์ เรามักรีบหนี รีบแก้ หรือรีบบอกตัวเองให้เข้มแข็ง แต่เพลง Try ของ Park Jimin ชวนให้มองอีกทาง—ก่อนจะเริ่มใหม่ ลองรู้ก่อนว่าเรากำลังทุกข์อะไร
bts-rap-monster
“Everything goes” ทุกอย่างผ่านไป ประโยคสั้น ๆ จากเพลงของ RM ที่ไม่ได้ปลอบเพียงว่า ความทุกข์จะผ่านไป แต่ชวนให้เห็นอีกด้านว่า ความสุข คนที่เรารัก และตัวเราเองก็อยู่ใต้กฎเดียวกัน
mariah carey here for it all
ฟัง Here For It All ของ Mariah Carey แล้วลองมองชีวิตผ่านโลกธรรม 8 เราไม่จำเป็นต้องชอบทุกอย่างที่เกิดขึ้น แต่อาจเรียนรู้ที่จะอยู่กับชีวิตทั้งหมดโดยไม่ต้องต่อรองกับมัน
yesterday once more
การฟังเพลงเก่าแล้วคิดถึงอดีต ไม่ได้แปลว่าเรากำลังยึดติด ความรู้สึก ความคิดถึง และความทรงจำเกิดขึ้นได้ตามเหตุปัจจัย จุดที่ความทุกข์เริ่มขึ้นอยู่ที่ว่า เมื่อความรู้สึกเกิดขึ้นแล้ว ใจของเราทำอะไรต่อ
น้ำท่วม ศรศิริ ศริประจวบ
“น้ำท่วมดีกว่าฝนแล้ง” ประโยคคุ้นหูจากเพลงน้ำท่วมของศรคีรี ศรีประจวบ ชวนแยก “ความทุกข์จากเหตุการณ์” ออกจาก “ความทุกข์ที่ใจสร้างต่อ” ผ่านอุปมาเรื่องลูกศรสองดอก
บ้าหอบฟาง อัสนี วสันต์
ชวนฟังเพลง “บ้าหอบฟาง” ของอัสนี–วสันต์ ผ่านมุมธรรมะของพุทธทาสภิกขุ ว่าด้วยการมี การใช้ และการสะสมอย่างไม่หลง พร้อมแนวคิด “กินปลาโดยไม่ถูกก้าง”
ยินดีที่ไม่รู้จัก 25 hours
เรามักคิดว่ายิ่งรู้ข้อมูลเกี่ยวกับใครมาก ก็ยิ่งรู้จักเขามากขึ้น แต่เพลง “ยินดีที่ไม่รู้จัก” ชวนตั้งคำถามกลับว่า คนที่เราเรียกว่า “รู้จักดี” นั้น เรากำลังเห็นเขาจริง ๆ หรือเห็นภาพที่ใจเราสร้างขึ้น ผ่านเรื่องสมมติ อุปาทาน และ “ตัวกู–ของกู”
yesterday once more
บางเพลงไม่ได้พาแค่อดีตกลับมา แต่พา “ฉันคนหนึ่ง” ในอดีตกลับมาด้วย แล้วเหตุใดทั้งที่เราเปลี่ยนไปมาก เรายังรู้สึกว่าเป็น “ฉันคนเดิม”? บทความนี้ชวนมอง Yesterday Once More ผ่านจิตวิทยาเรื่อง sense of self และหลักอนัตตา