Page 7
Search
มันเป็นธรรมดาที่เราต้องมีความคิดบางอย่างในการมองโลก แต่ต้องรู้ว่ามันเป็นแว่น ต้องรู้จักถอดมันบ้าง หรือว่าถ้าใส่ก็ต้องรู้ว่ากำลังใส่อยู่ ถ้าใส่แล้วไม่รู้ว่าใส่ มันก็เป็นความไม่มีสติอีกแบบหนึ่งที่ละเอียดอ่อนมาก
สถานปฏิบัติธรรมสำหรับผู้หญิงโดยเฉพาะ เพื่อให้สตรีได้มีโอกาสศึกษาและปฏิบัติธรรมอย่างเต็มศักยภาพ จนสามารถบรรลุธรรมขั้นสูงสุด
7 ข้อควรรู้เกี่ยวกับศรัทธาตามทัศนะของพุทธทาสภิกขุ
ภัทรดร ภิญโญพิชญ์
ภัทรดร ภิญโญพิชญ์
สงครามที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดคือสงครามที่มนุษย์กำลังทำกับ "พระธรรม" หยุดมองหาศัตรูภายนอก และหันกลับมาสำรวจสมรภูมิในใจของตนเองอย่างซื่อสัตย์ ลองถามตัวเองดูว่า ในแต่ละวัน เราได้พ่ายแพ้ใน "สงครามภายใน" นี้ไปแล้วกี่ครั้ง
เมื่อศรัทธาถูกสั่นคลอน พุทธทาสภิกขุชี้ว่าอย่าเพิ่มศรัทธาแบบตาบอด แต่ให้ "ซักฟอกศรัทธา" ด้วยปัญญา เรียนรู้แนวคิดลึกซึ้งเกี่ยวกับศรัทธาที่แท้จริงซึ่งต้องอาศัยความรู้ ความเข้าใจ และการปฏิบัติ จึงจะนำมาซึ่งความสงบสุขที่ยั่งยืน
การเวียนเทียนไม่ใช่แค่การเดินให้ครบสามรอบ แต่มันเป็นสัญลักษณ์ของการทำให้ใจเรา "เวียน" สูงขึ้นไปเรื่อยๆ เหมือนลายก้นหอยที่วนขึ้นไปสู่ยอดแหลม
สร้างพระพุทธเจ้าขึ้นไว้ในใจของเรา คือ เอาพระคุณของท่านนั่นแหละมาใส่ไว้ในใจของเรา
“คู่มือมนุษย์” ผลงานชิ้นเอกของพุทธทาสภิกขุ หนังสือที่ใช้ถ้อยคำเรียบง่ายแต่ลึกซึ้ง เปิดประตูสู่พุทธศาสนาเพื่อการพ้นทุกข์ ตีพิมพ์แล้วกว่าร้อยครั้ง และยังคงร่วมสมัยแม้ผ่านมากว่าหกทศวรรษ เหมาะสำหรับผู้ที่กำลังค้นหาความหมายของชีวิต
โรคทางวิญญาณคือสภาวะที่จิตใจป่วยจากความยึดมั่นในตัวตน นำไปสู่ความทุกข์เรื้อรัง บทความนี้อธิบายสาเหตุ อาการ และทางออกอย่างเข้าใจง่าย
นับเป็นความเข้าใจผิดอย่างยิ่งว่า ธรรมะคือเรื่องของการปฏิบัติส่วนตัวของ “คนดี” คนหนึ่ง ไม่เกี่ยวกับระบบ ไม่เกี่ยวกับสังคม ไม่เกี่ยวกับการเมืองโดยความจริงแล้วธรรมะไม่ใช่เรื่องส่วนตัวของคนดีบางคน แต่คือหลักที่ต้องมีอยู่ในใจของทั้งคนและระบบ เพราะเมื่อไม่มีธรรมะ โลกก็จะไม่รอด — ไม่ว่าระบอบไหนก็ตาม
การศึกษาเรื่องอุปกิเลส 16 จึงมิใช่เป็นเพียงการท่องจำรายการข้อเสียทางศีลธรรม แต่เป็นการศึกษาแผนที่วินิจฉัยโรคทางจิตวิญญาณอย่างละเอียด สำหรับผู้ปฏิบัติธรรมแล้ว รายการอุปกิเลสทั้ง 16 นี้ทำหน้าที่เสมือนเป็น "เครื่องมือวินิจฉัย" ที่มีความแม่นยำสูง
รู้จักกิเลสแบบมือโปร มาเมื่อไรก็รู้ได้เมื่อนั้นและไม่ถูกกิเลสลากจูงไปจนทุกข์ใจ มารู้จักลูกหลานของ โลภะ โทสะ โมหะ กับ 16 อุปกิเลส
การเสื่อมศรัทธานั้นไม่ได้เกิดจากข่าวพระประพฤติผิดเพียงไม่กี่รูป แต่เป็นผลลัพธ์ของบทบาทวัดไทยที่ค่อยๆ เปลี่ยนไปจากพื้นที่ของการฝึกจิตสู่พื้นที่ของพิธีกรรม วัตถุนิยม และกิจกรรมที่ขาดความหมายเชิงธรรมะ
เมื่อเลิกตัวกูจะไม่มีใครทำให้รำคาญได้ หมายความว่าความรำคาญทั้งหลายไม่ได้มาจากข้างนอก แต่เกิดจากใจเราที่ไปยึดมั่นว่ามีตัวกู จึงมีตัวเราผู้ถูกกระทบอยู่ต่างหาก
แทนการจัดงานเลี้ยง มีเค้ก มีคำอวยพรแบบโลกๆ ลองกลับมานั่งเงียบๆ พิจารณาว่าอีกปีหนึ่งผ่านไป ความหลงใดในจิตใจที่ควรปลดเปลื้องไปในวันที่ “ไม่มีใครเกิด”
ใจที่ยังผูกพัน ย่อมถูกอดีตตามหลอกหลอน แต่ใจที่ปล่อยวางได้ ย่อมเป็นอิสระจากทุกผี หรือพูดได้ว่า ไม่มีผีไหนน่ากลัวเท่าผีที่เราสร้างขึ้นในใจ
ศาสนาเป็นแค่เครื่องปลอบใจหรือเครื่องตื่นรู้? บทเรียนการฝึกใจให้พ้นความหลง มองทุกข์ด้วยสติ ใช้ปัญญาเข้าใจอารมณ์จากภายใน
พุทธทาสภิกขุชี้ “ธรรมะคือผู้ปกครองที่แท้จริง” ประชาธิปไตยแบบ “ของประชาชน เพื่อประชาชน โดยประชาชน” จะกลายเป็นนรกหากขาดธรรมะ เพราะแท้จริงแล้วผู้ปกครองสูงสุดคือ “ธรรม” ไม่ว่าระบอบใด—แม้แต่เผด็จการ—ก็ใช้ได้ หากประกอบด้วยธรรมะ